نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دکتری زبان شناسی همگانی، گروه زبان شناسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبان های خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)

10.22085/javm.2021.302350.1820

چکیده

در جامعۀ ماشینی امروز که رسانه‌ها بر تمام وجوه زندگی انسان سایه افکنده‌اند و از عوامل مهم تاثیرگذار بر سبک زندگی فردی و گروهی افراد محسوب می‌شوند، هر روز بر نیاز جامعه به شادی و نشاط فزونی گیرد. وقایعی مانند بلایای طبیعی، جنگ و شیوع بیماری‌ها مانند کووید ۱۹ نیز بر اهمیت توجه به آرامش‌و نشاط‌آفرینی می‌افزاید. مجموعه‌های کمدی از جمله برنامه‌های محبوب و پرمخاطب به شمار می‌روند که طیف گسترده و متنوعی از مخاطبان را جذب می‌نمایند. اما اغلب مشاهده می‌شود میزان کاربرد خشونت کلامی به‌عنوان رفتاری عمدی، در مجموعه‌های کمدی زیاد است. ازاین‌رو، در این مقاله سه مجموعۀ کمدیِ پرمخاطب که در نیمۀ اول سال ۱۴۰۰ از سیما پخش شده‌اند، میزان خشونت کلامی در قالب راهبردهای بی‌ادبی کلامی کالپپر(2011/ 1988) بررسی می شود . سه مجموعۀ «بوتیمار»، «زیرخاکی2» و «دودکش۲» به‌ عنوان جامعه آماری انتخاب شده اند و از هر مجموعه سه قسمت به شکل تصادفی انتخاب و به‌طورکامل مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج نشان می‌دهد خشونت کلامی با کاربرد دشواژه[1] و کاربرد جملات خشنی که در آنها بی‌ادبی آشکار و بی‌ادبی منفی به کار رفته، به‌ویژه در کلام مردان بروز یافته است. در مجموع، میزان کاربرد خشونت کلامی در مجموعه «بوتیمار» بیشتر بود. نتایج این پژوهش ضرورت بررسی زبانی تولیدات کمدی را قبل از پخش برنامه نشان می‌دهد.
 
[1] . taboo

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Verbal Aggression in IRIB’s Comedy Series

نویسنده [English]

  • Fatemeh Azimfard

Ph.D. in General Linguistics, Department of Linguistics, Faculty of Persian Literature and Foreign Languages, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran. (Corresponding Author)

چکیده [English]

Nowadays, where the media has overshadowed all aspects of human life and is one of the important factors influencing the individual and group lifestyles, the need to increase happiness and vitality is increasing every day. Events such as natural disasters, war, and disease outbreaks such as COVID-19 also add to the importance of noticing making peace and happiness. Comedy series are among the most popular programs that attract a wide and diverse audience. But it is often observed that the use of verbal aggression as a deliberate behavior is high in comedy series. Therefore, in the present article, an attempt was made to examine the level of verbal violence in the form of Culpeper's verbal illiteracy strategies (1998/2011) by examining three sets of comedies that were broadcast in the first half of 1400 (SC) (April-September, 2022). Three sets of Butimaar, Zirkhaki 2 and Dudkesh 2 were selected as the statistical population and three parts of each set were randomly selected and thoroughly studied. The results show that verbal violence is manifested by the use of taboos and the use of harsh sentences in which overt rudeness and negative rudeness are used. Overall, the use of verbal violence was higher in the Butimaar. The results of this research show the necessity of examining the language of comedy productions before broadcasting.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Verbal Aggression
  • TV Comedy Series
  • Face
  • Linguistic Politeness
آقاگل‌زاده، فردوس (1392). فرهنگ توصیفی تحلیل گفتمان و کاربردشناسی. تهران: علمی.
ارباب، سپیده (1391). «بررسی و طبقه‌بندی دشواژه‌های فارسی در تداول عامه». نشریه پژوهشهای زبان‌شناسی تطبیقی. سال دوم. ش4. پاییز و زمستان. 107-124.
اگرادی، ویلیام؛ دابروولسکی، مایکل؛ آرنف، مارک (1380).. درآمدی بر زبان شناسی معاصر. ترجمۀ دکتر علی درزی. سمت.
بهرامی رهنما، خدیجه؛ آریان، حسین (۱۳۹۹). «تحلیل گفتمان انتقادی رمان «ماهی‌ها در شب می‌خوابند» براساس آرای نورمن فرکلاف». متن‌پژوهی ادبی. سال ۲۴. شماره ۸۵. صص ۳۱۴-۲۸۵.
بیمن، ویلیام. (1391). زبان، منزلت و قدرت در ایران، ترجمه رضا ذوقدار مقدم، تهران : نشر نی.
ترادگیل، پیتر. (1376)، زبان‌شناسی اجتماعی، ترجمة محمد طباطبایی، تهران: آگاه.
سارلی، ناصرقلی (1387). نحوۀ به کارگیری گونه‌های مختلف زبان در برنامه‌های صداوسیما. مرکز تحقیقات صداوسیما.
صفوی، کورش. «پیش درآمدی بر طنز از منظر زبان شناسی»، مجله آزما، شمارة 36، 1384.
عطاردی، الهه (1390). طنز در رادیو. مرکز تحقیقات صداوسیما.
عطاردی، الهه (1391). «بازنمایی تصویر زنان در برنامه‌های طنز». فصلنامه مطالعات سبک زندگی. سال اول. شماره 1. پاییز. صص: 37-54.
فایکا، زورن (1395). «ادب و تعارف در ایران». پژوهش­های ایرانشناسی. شماره 1. بهار و تابستان. صص105-125.
مدرس خیابانی، شهرام (1391). آسیب­شناسی زبان طنز در برنامه­های صداوسیما. مرکز تحقیقات صداوسیما.
مدرسی، یحیی (1387). درآمدی بر جامعه‌شناسی زبان. پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. چ دوم.
مقدسی‌نیا، مهدی و سلطانی، سیدعلی‌اصغر (1393). «کاربردشناسی زبان و سازوکارهای ادب ورزی در برخی از ادعیة شیعه». جستارهای زبانی. صص:228-207.
منصوری، مهرزاد (1377). «طنز و مقوله‌های مشابه». فصلنامه پژوهش و سنجش. شماره 14-13. صص: 90-77.
نامور، زهرا. (1398). «جلوه‌های بی‌ادبی کلامی در تلویزیون در چارچوب نظریة گفتمان کالپپر مطالعه موردی: سریال «مادرانه». فصلنامه رسانه‌های دیداری و شنیداری. شماره 29. صص: 252-227.
هاشمی، سیدعلی‌رضا (1392). «بررسی حرمت کلامی در دیالوگ سریال‌های ایرانی؛ نمونه موردی: سریال «نقطه سر خط»». تحلیل پیام. مرکز نظارت و ارزیابی صداوسیما. شماره 5 و 6. بهار و تابستان.
یورگنسن، ماریان و فیلیپس، لوئیز. (1389). نظریه و روش در تحلیل گفتمان. ترجمۀ  هادی جلیلی. نشر نی.
یول. جورج (1391). کاربردشناسی زبان. محمد عموزاده مهدیرجی و منوچهر توانگر (مترجم). تهران: سمت.
 
Anderson, C. A., & Bushman, B. J. (2001). Effect of violent video games on aggressive cognition, aggressive affect‚ physiological arousal aggressive behavior. Psychological Science, 5(12), 353-361
Banerjee, Smita C.; Greene, Kathryn; Krcmar, Marina; Bagdasarov, Zhanna (2009). “Who Watches Verbally Aggressive Shows? An Examination of Personality and Other Individual Difference Factors in Predicting Viewership”. Journal of Media Psychology; Vol. 21(1):1–14.
Bergsmann EM, Van De Schoot R, Schober B, et al. The effect of classroom structure on www.SID.ir Archive of SID 116/ 1395 http://bpums.ac.ir verbal and physical aggression among peers: a short-term longitudinal study. J Sch Psychol 2013; 51: 159-74.
Brown, Gillian and George Yule (1983) Discourse Analysis. Cambridge: Cambridge University Press.
Brown, P. and Levinson, S. (1987) Politeness: Some universals in Language usage, Cambridge: Cambridge University Press.
Chory-Assad, R. M. (2004). Effects of television sitcom exposure on the accessibility of verbally . Western Journal of Communication.
Cooley-Strickland M, Quille TJ, Griffin RS, et al.(2009) Community violence and youth: affect, behavior, substance use, and academics. Clin Child Fam Psychol Rev 2009; 12: 127-56.
Culpeper, J. (2005). Impoliteness and entertainment in the Television Quiz Show: The Weakest Link, Journal of Politeness Research Language Behavior Culture 1 (1):35-72.
Culpeper, J. (2013). Impoliteness: Questions and Answers, In: Jemet Denis and Jobert Manual: Aspects of Linguistic Impoliteness, Cambridge Scholars Publishing, 2-15.
Culpeper, Jonathan (1996). “Towards as Anatomyof Impoliteness”. Journal of pragmatics. 25. pp. 349-67.
Culpeper, Jonathan (1998). (Im) politeness in Drama. In Janathan Culpeper, Mick Short and Peter Verdonk(eds). Studying Drama: From Text to context. London: Routledge.
Culpeper, Jonathan (2011). Politeness and Impoliteness. In:k. Aijmer and G. Andersen (eds.) Sociopragmatics, Volume 5 of Handbooks of Pragmatics edited by Wolfram Bublitz,Andreas H.Jucker and Klaus P.Schneider. Berlin:Mouton de Gruyter.391-436.
Fairclough, Norman (2010) Critical Discourse Analysis: The Critical Study of Language. London: Longman.
Fairclough, Norman (2001). Language and Power. Second edition. England: Pearson Education Limited.
Glascock, J. 2015. “Effect of Verbally Aggressive Television Programming on Viewers’ Self- reported Verbal Aggression”. Communication Research Reports, Vol. 32, No. 4, p 367- 372.
Goffman, Erving (1967): Interaction Ritual: Essays on Face-to-Face Behavior. Anchor Books

Jennifer Uekermann, J, Daum, Irene; Cannon, Shelley (2007). Toward a Cognitive and Social Neuroscience of Humor Processing.  Published Online:August 2007https://doi.org/10.1521/soco.2007.25.4.553.

Lakoff, Robin (1973) “The logic of politeness; or minding your p’s and q’s”, Chicago Linguistics Society 8: 292-305.
Rebecca M. Chory‐Assad. (2007). Effects of television sitcom exposure on the accessibility of verbally aggressive thoughts. Pages 431-453 | published online: 06 Jun 2009. https://doi.org/10.1080/10570310409374812.
Ristiyanto, Eko Yudi; Herlina, Mira (2017). “PHYSICAL VIOLENCE AND VERBAL VIOLENCE IN DRAMA SERIES (Content Analysis on Drama Series "Anak Langit" by SCTV around 8th March –6th April 2017)”. https://jom.fikom.budiluhur.ac.id  
Wierzbicka, Anna, (1997) Understanding Cultures through Their Words. Oxford: Oxford University Press.
World report on violence and health. (220) Geneva: World Health Organization.
Yule, George (2000). Pragmatics (fifth edition). Oxford. Oxford University Press.