نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم ارتباطات، دانشکده علوم ارتباطات، دانشگاه عالمه طباطبایی، تهران، ایران.

2 دانشیار دانشکده علوم ارتباطات، دانشگاه عالمه طباطبایی، تهران، ایران.(نویسنده مسئول)

چکیده

چکیده :

چینش جدول پخش ( انتخاب و زمان بندی پخش برنامه) ، خروجی اصلی سیاستگذاری تلویزیون می باشد که نقش مهمی در ایجاد هویت و تقویت برند دارد؛ اما در تطور تاریخی تلویزیون و عبور از انحصار (کمیابی) به رقابت (دسترسی) و نهایتا تکثر (فراوانی) یا پساشبکه، جایگاه جدول پخش مورد تهدید واقع شد. در واقع تکثر کانون های تولید محتوا به همراه پیشرفت های تکنولوژی دوران دیجیتال که آسانی و راحتی دیده شدن محتوا را در زمان، مکان و دستگاه مطلوب مخاطب به ارمغان می آوردند، جایگاه جدول پخش ، بیش از پیش مورد تهدید واقع شد.

این تحقیق کیفی با رویکرد تاریخی و روش تحلیل اسنادی همچنین با بهره گیری از آمار سنجش مخاطبین و مصاحبه عمیق با 7 کارشناس طراحی جدول پخش در تلویزیون ایران ، ضمن مرور تاریخی جایگاه جدول پخش در تلویزیون، تحولات و دگرگونی های در جدول پخش را مورد بررسی قرار می دهد، این بررسی مرتبط با این سوالِ وسیع تر صورت می گیرد که تلویزیون در عصر پسا شبکه چگونه در حال رشد کردن و توسعه است؟ یافته های این تحقیق نشان می دهد که برخلاف ادعاهایی که معتقدند طراحی جدول پخش امری منسوخ شده و بی حاصل در دوران تکثر است، طراحی جدول پخش را کماکان مهم و محوری در صنعت تلویزیون دانسته که به صورت فعالانه و هنرمندانه به تغییرات مخاطب و محیطی پاسخ داده ، ابزارهای خود را اصلاح می نماید و ابزارهایی جدید برای خود فراهم آورده و توسعه می دهد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Comparative Study of the Place of TV Schedule in Linear and Non-Linear (Online) Television

نویسندگان [English]

  • Mohammad Hesampour 1
  • Hossain Afkhami 2

1 Director of Scientific Cooperations and International Affairs IRIB University

2 communication faculty

چکیده [English]

The TV schedule is the main output of television which has a crucial role in identity-making and improving the brand. But during the historical progression of TV and its passing from monopoly (rarity) to competition (access) and finally proliferation (abundance) or post-channel, the position and significance of the role of television have been endangered. In fact, with the multiplicity of content-generation centers beside technological advancements of the digital age, which brought the control and ease of the content being watched in a variety of times, places and the viewer’s desired tool, the TV schedule was threatened more than before. This qualitative research with historical perspective and comparative method, in addition to historical review of the TV schedule, analyzes its conceptual changes and developments. The findings of this research suggest that alongside the digitalization stream comes the worry about the future of traditional (linear) television; as not only does TV face new rivals but also itself is inherently changing in different ways with providing internet and online (non-linear) services. However, despite these claims, the TV schedule, as the main conceptual core of the television wave and the rhythm-giver of daily life, is not an obsolete subject. But the concept of TV schedule and streaming still have important and axial role in the linear and non-linear television industry.


کلیدواژه‌ها [English]

  • TV Schedule
  • Linear television
  • Non-Linear Television
  • movement
  • Continuity
Doyle, G. (2018). Television production: Configuring for sustainability in the digital era. Media, Culture & Society, 40(2), 285–295.
 
Küng, L. (2017). Strategic management in the media: Theory to practice. London:Sage.
 
Brown, N. (1984) the Political Economy of the Television (Super) Text. Quarterly Review of Film Studies, 9(3), pp. 174–182.
Eastman, S. T. and Ferguson, D. A. (2013) (eds.) Media Programming. Strategies and Practices. Boston: Wadsworth Cengage Learning.
Eastman, S. T. and Ferguson, D. A. (2009) (eds.) Media Programming. Strategies & Practices. Boston: Wadsworth Cengage Learning.
Ellis, J. (2011) Interstitials: How the ‘Bits in Between’ Define the Programmes. In P. Grainge (ed.) Ephemeral Media.
Transitory Screen Culture from Television to YouTube. London: Palgrave, pp. 59–69.
Ellis, J. (2000a) Seeing Things. Television in the Age of Uncertainty. London: I.B. Tauris Publishers.
Ellis, J. (2000b) Scheduling: The Last Creative Act in Television? Media, Culture and Society, 22(1), pp. 25–38.
Ellis, J. (1982) Visible Fictions. London: Routledge.
Enli, G. and Syvertsen, T. (2016) the End of Television – Again! How Television Is Still Influenced by Cultural Factors in the Age of Digital Intermediaries. Media and Communication, 4(3), pp. 142–153.
Grainge, P. and Johnson, C. (2018) From Catch-Up TV to Online TV: Digital Broadcasting and the Case of BBC iPlayer. Screen, 59(1), pp. 21–40.
Gray, J. (2010) Shows Sold Separately. Promos, Spoilers, and Other Media Paratexts. New York: New York University Press.
Howard, H. H., Kievman M. S. and Moore, B. A. (1994) Radio, TV and Cable Programming. Iowa: Iowa State University Press.
Johnson, C. (2019) On-line TV. London: Routledge.
Johnson, C. (2013). The Continuity of ‘Continuity’: Flow and the Changing Experience of Watching Broadcast Television. Key Words, 11, pp. 1–23.
Johnson, C. (2012) Branding Television. London: Routledge.
Lotz, A. (2017) Portals: A Treatise on Internet-Distributed Television. Ann Arbor: Michigan Publishing.
Lotz, A. (2014) the Television Will Be Revolutionized. New York: New York University Press.
Paterson, R. (1990) A Suitable Schedule for the Family. In A. Goodwin and G. Whannel (eds.) Understanding Television.London Routledge, pp. 30–42.
Reddy, S. K., Aronson, J. E. and Stam, A. (1998) SPOT: Scheduling Programs Optimally for Television. Management
Science, 44(1), pp. 83–102.
Scannell, P. (1996). Radio, Television and Modern Life. London: Sage.
Williams, R. (1974) Television: Technology and Cultural Form. London: Fontana/Collins.
Ytreberg, E. (2002) Continuity in Environments. The Evolution of Basic Practices and Dilemmas in Nordic Television Scheduling. European Journal of Communication, 17(3), pp. 283–304.