نوع مقاله : مقاله علمی

نویسندگان

1 دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده هنر و معماری

2 دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده هنر، گروه پژوهش هنر

10.22085/javm.2022.291623.1774

چکیده

راجر اسکروتن، فیلسوف بریتانیایی، نقشی مؤثر در بسط زیبایی‌شناسی تحلیلی داشته است. وی علاوه بر حوزه‌های نظری، به بحث فلسفی پیرامون شاخه‌های هنری نیز ورود پیدا کرده است. یکی از مهمترین این مباحث، مربوط به مقاله عکاسی و بازنمایی است. اثر یادشده واکنش‌های بسیاری را به دنبال داشته است. یکی از مهمترین آن‌ها از آن مک‌آیور لوپس است. این پژوهش، با استفاده از روش تحلیل منابع کتابخانه‌ای، ضمن تلخیص آراء اسکروتن و لوپس، به‌منظور برون‌رفت از دوگانه‌ی نیت‌مندی و علیّت در منازعات این‌دو در نسبت هنر و عکاسی، رویکردی نشانه‌شناسانه را پیشنهاد می‌دهد. در این رویکرد، عکس، همچون نشانه است، اما نشانه‌ای که از طریق راهه‌هایی، تمایل زیبایی‌شناختی ما را به خود عکس، و نه موضوع آن، باز می‌گرداند. بدین ترتیب، هسته‌ی اصلی تفکر اسکروتن، یعنی تمایل به خود عکس، حفظ می‌شود، و بازنمودی بودن آن، به حالت تعلیق در می‌آید. همچنین، امکان تبدیل عکس به هنر نیز، آن‌گونه که لوپس مد نظر دارد، فراهم می‌شود. بدین منظور، نمونه‌های عکس‌های نشانه‌ای و راهه‌های مربوط به آن‌ها، معرفی می‌شوند. راهه‌های پیشنهادی عبارتند از: یادآوری، یادآوری و ایجاد امید/ترس، پرسشگری، پرسشگری و توبیخ/سرزنش، شگفتی و حیرت، تمرکز و انسجام‌بخشی، تفاوت بین‌ اعمال اجتماعی، و توازن و تعادل اجتماعی.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Between Scruton and Lopes; Preparation for a semiotic approach to photography

نویسندگان [English]

  • Mohadese Marjani 1
  • Asghar Fahimifar 2

1 Research in History of Art, Art Faculty. Tatbiat Modares University

2 Research in History of Art, Art Faculty. Tatbiat Modares University

چکیده [English]

The British philosopher Roger Scruton has been Effective role in the development of analytical aesthetics. In addition to theoretical fields, he has entered into philosophical discussions about artistic branches. One of the most important of these topics is photography and representation. This effect has caused many reactions. One of the most important of these is Dominic McIver Lopes. This study, using the method of library resource analysis, while summarizing the views of Scruton and Lopes, proposes a semiotic approach in order to get out of the duality of intentionality and causality in Indo conflicts in the relationship between art and photography. In this approach, the photograph is like a sign, but a sign that, in some way, restores our aesthetic intention to the photograph itself, not to the subject. In this way, the core of Scruton's thinking, the intention for the image itself, is preserved, and its representation is suspended. It is also possible to turn the photo into art, as Lopes intends. For this purpose, examples of symptomatic photographs and their related methods are introduced. Suggested pathways are: reminding, reminding and creating hope / fear, questioning, questioning and reprimanding /blaming, surprise and amazement, focus and coherence, difference in the vision of social actions, and social balance. These pathways are the intermediaries that connect the photograph with Scruton's aesthetic intention, that is, disinterested interest, and a kind of commitment to the realm of beauty, and turn it into a work of art.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Analytical Aesthetics
  • Photography
  • Roger Scruton
  • Dominic McIver Lopes
  • Representation
  • Semiotics