بازکاوی فرهنگ سلبریتی‌گری و تعامل رسانه ملی با چهره‌ها

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشکده دین و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیه السلام

2 دکتری ارتباطات دانشگاه تهران

3 دانشجوی دکتری ارتباطات دانشگاه تهران

چکیده

سلبریتی‌ها از جملة منابعی هستند که رسانه‌ها با هدف جذب مخاطب و سودآوری به آن‌ها متوسل می‌شوند و آن‌ها نیز با هدف بیشتر دیده شدن و کسب درآمد در رسانه‌ها حاضر می‌گردند. پس می‌توان یک ارتباط دوسویه را متصور شد که هرکدام از دو سوی این طیف درصدد دستیابی به اهدافی هستند. اما در این مواجهه، گاه مشکلات و مسائلی به وقوع می‌پیوندد که هزینه‌هایی را برای دو طرف ایجاد می‌کند. در این مقاله، ابتدا در بخش نظری، دو نظریة دریسنس و نایار مطرح شد و در مرحلة بعد با روش نمونه‌گیری هدفمند 15 نفر از صاحب‌نظران حوزه ارتباطات، رسانه و فرهنگ مورد مصاحبه عمیق قرار گرفتند و مهم‌ترین مضامین مرتبط با وضعیت موجود و مطلوب تعامل رسانة ملی با سلبریتی‌ها با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA استخراج، طبقه‌بندی و تحلیل شد. نتایج حاصل از این تحقیق حکایت از آن داشت که با هدف بهبود و ارتقای تعامل سلبریتی‌ها و رسانة ملی می‌توان بر اساس مدل ارائه‌شده در این پژوهش، سیاست‌گذاری روشنی برای تربیت، استعدادیابی و معرفی چهره‌های جوان طراحی کرد؛ نظام جدید حقوق متقابل چهره‌ها و رسانة ملی را به لحاظ مالکیت‌ مادی و معنوی در عرصة فعالیت‌های هنری مانند صحنه، تبلیغات محیطی و فضای مجازی تعیین و تدوین کرد؛ و به طراحی زمینه‌ای برای معرفی، رشد و ماندگاری چهره‌ها و در نهایت گونه‌شناسی و طبقه‌بندی سلبریتی‌ها برای هرگونه تعامل با آن‌ها پرداخت.
 

کلیدواژه‌ها


منابع و مأخذ

 

اسماعیل‌پور، مجید؛ منیژه بحرینی‌زاد و کوروش زارعی(1396). «بررسی تأثیر استفاده از تأییدکننده‌های مشهور در تبلیغات بر نگرش مصرف کنندگان نسبت به تبلیغ»، فصلنامه تحقیقات بازاریابی نوین، شماره 1: 22-1.

بصیریان جهرمی، حسین؛ هادی خانیکی و محمدسعید ذکایی(1392)، «رسانه‌های اجتماعی و سازمان‌های رسانه‌ای: بررسی سیاستگذاری و مصرف فیس‌بوک در مواجهه با رسانه ملی»، پژوهش‌های ارتباطی، شماره 3: 59-8.

دیانی، میکائیل؛ محمد افکانه، سارا مسعودی(1397). «طراحی مدل مفهومی مدیریت منابع انسانی ویژه ستاره‌های تلویزیونی»، پژوهش‌های ارتباطی، شماره 93: 174- 153. 

روشندل اربطانی، طاهر؛ سیدرضا سید‌جوادین، اسماعیل سعدی‌پور و سیدمهدی شریفی(1392). «نقش توسعه منابع انسانی در شهرت رسانه‌ای و خلق سرمایه شهرتی». پژوهش‌های ارتباطی، شماره 74: 69-43.

شاوردی، تهمینه؛ فروزنده جعفرزاده‌پور و محمد حسینی‌مقدم(1396). «بررسی تفاوت شهرت حقیقی و مجازی و نقش رسانه‌ها در میزان شناخته شدگی افراد»، فصلنامه مطالعات رسانه‌های نوین، شماره10: 141-113.

صدیق سروستانی، رحمت‌الله(1375)، «کاربرد تحلیل محتوی در علوم اجتماعی»، نامه علوم اجتماعی، شماره 8: 114-91.

علیجانزاده، رکسانا و حبیب‌الله طیبی(1396).اثرگذاری استفاده از سلبریتی تبلیغات داخلی در وفاداری مشتریان برندهای لباس اسپرت، هشتمین کنفرانس بین‌المللی حسابداری و مدیریت و پنجمین کنفرانس کارآفرینی و نوآوری‌های باز، تهران: شرکت همایشگران مهر اشراق.

 https://www.civilica.com/Paper-Moconf08- Moconf08_158.html

فلیک، اووه(1387)، درآمدی بر تحقیق کیفی، ترجمۀ هادی جلیلی، تهران: نی.

کشمور، الیس(1396)، فرهنگ شهرت، ترجمۀ احسان شاه‌قاسمی، تهران: پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات

مولایی، محمدمهدی(1395)، گردش فرهنگ سلبریتی در رسانه‌های اجتماعی: مطالعه فرهنگ سلبریتی‌های ایرانی و هوادارانشان در اینستاگرام، فرهنگ رسانه، شماره 21: 80-57

هومن، حیدرعلی(1389)، راهنمای عملی پژوهش کیفی، تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها،‌ انتشارات سمت.

 

Attride-Stirling، J. (2001)،"Thematic Networks‌: An Analytic Tool for Qualitative Research"،Qualitative Research، Vol. 1، No. 3: 385-405.

Boyatzis، R. E. (1998)، Transforming qualitative information: thematic analysis and code development، Sage.

Driessens، O. (2013). Celebrity capital: redefining celebrity using field theory. Theory and society، 42(5)، 543-560.

Driessens، O. (2013). The celebritization of society and culture: Understanding the structural dynamics of celebrity