تبیین الگوی انتخاب راهبرد کنش گفتگویی توسط مناظره کنندگان مورد مطالعه: مناظره‌های انتخاباتی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت رسانه دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

2 دانشیار دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

چکیده

تجربه برگزاری مناظره‌های انتخاباتی حاکی از آن است که این مناظره‌ها بجای آنکه فضایی برای دیالوگ و گفتگو نسبت به موضوعات مهم برای جامعه باشد، فضایی بوده که نامزدها به تخریب و تهاجم نسبت به رقبا بپردازند. در این پژوهش پس از دسته‌بندی انواع تعامل‌ها و کنش‌های بین مناظره کنندگان، شرایط علی و زمینه‌ای برای انتخاب راهبردهای  متفاوت برای کنش، شناسایی‌شده و الگوی پارادایمی برای مدیریت مناظره‌ها پیشنهادشده است. روش تحقیق این پژوهش نظریه مبنایی یا گراندد تئوری است و داده‌ها از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته با 14 نفر از کسانی به‌دست‌آمده که صاحب‌نظر بوده و یا  در فرآیند طراحی، تهیه و تولید مناظره‌ها نقش داشته‌اند. یافته‌های این مقاله حاکی از آن است که هرچند ویژگی‌های شخصی و شخصیت مناظره کنندگان در انتخاب رویکرد ادعا و اقناع یا کنش حمله و دفاع تأثیرگذار است، اما تغییر و باز شدن ناگهانی فضای سیاسی در دوران انتخابات، کوتاه بودن زمان تبلیغات انتخاباتی، پیش‌فرض عدم بی‌طرفی برگزارکننده مناظره تلویزیونی نزد برخی از نامزدها و بینندگان، چینش نامناسب ساختار و قواعد مناظره عواملی است که باعث شده مناظره کنندگان بجای دیالوگ و گفتگو به تنش و درگیری گرایش یابند. برای مدیریت مناسب، مناظره‌ها باید به یک رویداد رسانه‌ای قالب و قواعد مشخص تبدیل شوند.

کلیدواژه‌ها


استراوس، آنسلم و جولیت کربین(1387). اصول روش تحقیق کیفی: نظریه مبنایی، رویه‌ها و شیوه‌ها، ترجمۀ محمدی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی.

استراوس، آنسلم و جولیت کربین(1390). مبانی پژوهش کیفی، فنون و مراحل تولید نظریه زمینه‌ای، ترجمۀ افشار، تهران: نشر نی.

 بلاش‌آبادی، علی(1388). تحلیل گفتمان مناظره‌های تلویزیونی انتخابات دهم ریاست جمهوری اسلامی ایران (پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده صداوسیما).

حجتی، سیدرضا(1389). گفتمان مناظره‌ای بررسی ساز‌و‌کارها و ساختار گفتمانی مناظره (یک تحقیق کاربردی) (پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه پیام نور).

دانایی‌فرد، حسین و‌ سیدمجتبی امامی(1386). «استراتژی‌های پژوهش کیفی: تأملی بر نظریه‌پردازی داده بنیاد»، فصلنامه اندیشه مدیریت، شماره 2:  97-69.

سلیمانیان، محمدحسین(1388). تعیین سهم سه رکن مجری، موضوع و مهمان در برنامه‌های گفتگو محور سیاسی شبکه اول سیما (پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده صداوسیما).

نوریا لورنزو، داس(1390). گفتمان تلویزیونی: تجزیه و تحلیل زبان در رسانه تلویزیون، ترجمه محمد شهبا، تهران: انتشارات صداوسیما.

 میرزایی قصبه، محمد(1394). تدوین الگوی برگزاری مناظره‌های انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران (پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه صداوسیما).

 

Alavi-Nia, M., & Jallifar, A. (2013). We believe the Iranian nation can: The manifestation of power. Language & Communication(33), 8-25. Retrieved from

http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0271530912000559?via%3Dihub

An, C., & Pfau, M. (2004). The Efficacy of Inoculation in Televised Political Debates. Journal of Communication, 421-436.

Anstead, N. (2016). A Different Beast? Televised Election Debates in Parliamentary Democracies. The International Journal of Press/Politics, 21(4), 508-526.

Anstead, N., & O'Loughlin, B. (2011). The Emerging Viewertariat and BBC Question Time: Television Debate and Real-Time Commentiog Online. The International Journal of Press/Politics, 16(4), 440-462.

Beech, N., Macintosh, R., & Maclean, D. (2010). Dialogues between Academics and Practiotioners: The Role of Generative Dialogic Ecounters. Organization Studies, 31(09&10), 1341-1367.

Benoit, W. L., & Hansen, G. j. (2004). Presidential Debate Watching, Issue Knowledge, Character Evaluation, and Vote Choice. Human Communication Research, 30(1), 121-144.

Benoit, W. L., & Sheafer, T. (2006). Functional Theory and Political Discourse: Televised Debates in Israel and the United States. Journalism & Mass Communication Quarterly, 83(2), 281-297.

Boydstun, A. E., Glazier, R. A., & Phillips, C. (2013). Agenda Control in the 2008 Presidential Debates. American Political Research, 41(5), 863-899.

Cho, J. (2009). Disentangling Media Effects from Debate Effects: The PresentialMode of Televised Debates and Viewer Decision Making. Journalism & Mass Communication Quarterly, 86(2), 383-400.

Cho, J., & Choy, P. S. (2011). From Podium to Living Room: Elite Debats as an Emotional Catalyst for Citizen Communicative Engagements. Communication Research, 38(6) :778-804.

Cmejrkova, S. (2011). Edited dialogues: redundancy replaced with relevance? Language Science(33), 280-294. Retrieved from http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S038800011000077X?via%3Dihub

Coleman, S. (2013). Debate on Television: The Spectacle of Deliberation. Television & New Media, 14(1), 20-30.

Craig, G. (2007). Moving through discourses: An assessment of the New Zealand 2005 election televised leaders’ debates. Media International Australia incorporating Culture and Policy(123), 18-33.

Drake , P., & Higgins, M. (2012). Light, Camer, Election: Celebrity, Performance and the 2010 UK General Election Leadership Debates. The British Journal of Politics and International Relations, 14, 375-391.

Garcia, E. G., Recalde, M., & Pinera-camacho, A. (2015). Reinventing the wheel A comparative overview of theconcept of dialogue. Public Relations Review(41), 744-753. Retrieved from http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0363811115000806?via%3Dihub

Goulding, C. (2002). Grounded Theoty, A Practical Guide for Management, Business and Market Researchers. New Delhi: Sage.

Jenssen, A. T. (2009). Does Public Broadcasting Make a Difference? Political Knowledge and Electoral Campaigns on Television. Scandinavian Political Studies, 32(3), 247-271.

Kent, M. L., & Taylor, M. (2002). Toward a dialogic theory of public relations. Public Relations Review(28), 21-37.

Kvale, S. (2006). Dominance Through Interviews and Dialogues. Qualitative Inquiry, 12(3), 480-500.

Luginbuhl, M. (2007). Conversational violence in political TV debates: Forms and Functions. Journal of Pragmatics, 39(8), 1371-1387. Retrieved from http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0378216607000598?via%3Dihub

Macdonald, M. (2007). Television debate, 'interactivity" and public opinion: the case of the BBC's "Asylum Day". Media, Culture & Society, 29(4), 679-689.

Maier, J., & Jansen, C. (2015). When do candidates attack in election campaigns? Exploring the determinants of negative candidat messages in German televised debates. Party Politics, 1-11.

Maurer, M. (2016). Nonverbal Influence During Televised Debates: Integrating CRM in Experimental Channel Studies. American Behavioral Scientist, 60(14), 1799-1815.

McKinney, M. S. (2005). Let the Peopole Speak: The Public's Agenda and Presidential Town Hall Debates. American Behavioral Scientist, 49(2), 198-212.

Nagel, F., Maurer, M., & Reinemann, C. (2012). Is There a Visual Dominance in Political Communication? How Verbal, Visual,and Vocal Communication Shape Viewers’ Impressions of Political Candidates. Journal of Communication, 62, 833-850.

Nuolijarvi, P., & Tiittula, L. (2011). Irony in Political Television Debates. Journal of Pragmatics, 43(2), 572-587. Retrieved from http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0378216610000329?via%3Dihub

Ornebring, H. (2003). Televising the Public Sphere : Forty Tears of Current Affairs Debate Programmes on Swedish Television. European Journal of Communication, 18(4), 501-527.

Theunissen, P., & Wan Noordin, W. N. (2012). Revisiting the concept “dialogue” in public relations. Public Relations Review(38), 5-13. Retrieved from http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S036381111100138X?via%3Dihub

Trilling, D. (2015). Two Different Debates? Investigating the Relationship Between a Political Debate on TV and Simultaneous Comments on Twitter. Social Science Computer Review, 33(3), 259-276.

Tsfati, Y. (2003). Debating the Debate: The Impact of Exposure to Debate News Coverage and Its Interaction With Exposure to the Actual Debate. Press/Politics, 8(3), 70-86.

van Rees, M. (2007). Discourse analysis and argumentation theory: The case of television talk. Journal of Pragmatics, 39, 1454-1463.

Wintersieck, A. L. (2017). Debating the Truth: The Impact of Fact-Checking During Electoral Debates. American Politics Research, 45(2), 304-331.