تبیین الگوی انتخاب راهبرد کنش گفتگویی توسط مناظره کنندگان مورد مطالعه: مناظره‌های انتخاباتی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت رسانه دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

2 دانشیار دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

چکیده

تجربه برگزاری مناظره‌های انتخاباتی حاکی از آن است که این مناظره‌ها بجای آنکه فضایی برای دیالوگ و گفتگو نسبت به موضوعات مهم برای جامعه باشد، فضایی بوده که نامزدها به تخریب و تهاجم نسبت به رقبا بپردازند. در این پژوهش پس از دسته‌بندی انواع تعامل‌ها و کنش‌های بین مناظره کنندگان، شرایط علی و زمینه‌ای برای انتخاب راهبردهای  متفاوت برای کنش، شناسایی‌شده و الگوی پارادایمی برای مدیریت مناظره‌ها پیشنهادشده است. روش تحقیق این پژوهش نظریه مبنایی یا گراندد تئوری است و داده‌ها از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته با 14 نفر از کسانی به‌دست‌آمده که صاحب‌نظر بوده و یا  در فرآیند طراحی، تهیه و تولید مناظره‌ها نقش داشته‌اند. یافته‌های این مقاله حاکی از آن است که هرچند ویژگی‌های شخصی و شخصیت مناظره کنندگان در انتخاب رویکرد ادعا و اقناع یا کنش حمله و دفاع تأثیرگذار است، اما تغییر و باز شدن ناگهانی فضای سیاسی در دوران انتخابات، کوتاه بودن زمان تبلیغات انتخاباتی، پیش‌فرض عدم بی‌طرفی برگزارکننده مناظره تلویزیونی نزد برخی از نامزدها و بینندگان، چینش نامناسب ساختار و قواعد مناظره عواملی است که باعث شده مناظره کنندگان بجای دیالوگ و گفتگو به تنش و درگیری گرایش یابند. برای مدیریت مناسب، مناظره‌ها باید به یک رویداد رسانه‌ای قالب و قواعد مشخص تبدیل شوند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Pattern Explanation of Dialogic Action Choice by Debaters on Televised Debate –Study Case: I.R. Iran Electoral Debate

نویسندگان [English]

  • Mahdi Sedghi 1
  • Mojtaba Amiri 2
1 Ph.D. Student of Media Management, faculty of Management, University of Tehrany
2 Associate Professor of Public Administration Group, Faculty of Management, University of Tehran
چکیده [English]

The experience of broadcasting election debates in Iran show that these debates failed to express the views and plans of the candidates and instead candidates attacking each other and debasing their competitors. In this essay, after classifying the types of interactions between the debaters, the causal conditions and the context that has led to such approaches has been identified and a Paradigmatic model for management of TV debates is proposed. The research method is the grounded theory, and the data were obtained through a semi-structured, deep interview with 14 people who were familiar or involved in the process of planning, producing, and organizing debates. Findings of the essay suggest that although personal characteristics of the debaters are influential in choosing the approach of persuasion or action of attack and defend, the sudden change of political space during the election, the short duration of electoral propaganda, the presumption of the lack of impartiality of the debating organizer towards  some of the candidates and viewers, the inadequate structure and the rules of the debate are factors that led the debaters to focus on the pattern of attack and defend and rise the tensions among debaters. In order to manage the actions of debaters, TV debates should be converted to media events with specified rules and structure.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Televised Debate
  • Electoral Debate
  • Debaters
  • Debate Management

استراوس، آنسلم و جولیت کربین(1387). اصول روش تحقیق کیفی: نظریه مبنایی، رویه‌ها و شیوه‌ها، ترجمۀ محمدی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی.

استراوس، آنسلم و جولیت کربین(1390). مبانی پژوهش کیفی، فنون و مراحل تولید نظریه زمینه‌ای، ترجمۀ افشار، تهران: نشر نی.

 بلاش‌آبادی، علی(1388). تحلیل گفتمان مناظره‌های تلویزیونی انتخابات دهم ریاست جمهوری اسلامی ایران (پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده صداوسیما).

حجتی، سیدرضا(1389). گفتمان مناظره‌ای بررسی ساز‌و‌کارها و ساختار گفتمانی مناظره (یک تحقیق کاربردی) (پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه پیام نور).

دانایی‌فرد، حسین و‌ سیدمجتبی امامی(1386). «استراتژی‌های پژوهش کیفی: تأملی بر نظریه‌پردازی داده بنیاد»، فصلنامه اندیشه مدیریت، شماره 2:  97-69.

سلیمانیان، محمدحسین(1388). تعیین سهم سه رکن مجری، موضوع و مهمان در برنامه‌های گفتگو محور سیاسی شبکه اول سیما (پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده صداوسیما).

نوریا لورنزو، داس(1390). گفتمان تلویزیونی: تجزیه و تحلیل زبان در رسانه تلویزیون، ترجمه محمد شهبا، تهران: انتشارات صداوسیما.

 میرزایی قصبه، محمد(1394). تدوین الگوی برگزاری مناظره‌های انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران (پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه صداوسیما).

 

Alavi-Nia, M., & Jallifar, A. (2013). We believe the Iranian nation can: The manifestation of power. Language & Communication(33), 8-25. Retrieved from

http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0271530912000559?via%3Dihub

An, C., & Pfau, M. (2004). The Efficacy of Inoculation in Televised Political Debates. Journal of Communication, 421-436.

Anstead, N. (2016). A Different Beast? Televised Election Debates in Parliamentary Democracies. The International Journal of Press/Politics, 21(4), 508-526.

Anstead, N., & O'Loughlin, B. (2011). The Emerging Viewertariat and BBC Question Time: Television Debate and Real-Time Commentiog Online. The International Journal of Press/Politics, 16(4), 440-462.

Beech, N., Macintosh, R., & Maclean, D. (2010). Dialogues between Academics and Practiotioners: The Role of Generative Dialogic Ecounters. Organization Studies, 31(09&10), 1341-1367.

Benoit, W. L., & Hansen, G. j. (2004). Presidential Debate Watching, Issue Knowledge, Character Evaluation, and Vote Choice. Human Communication Research, 30(1), 121-144.

Benoit, W. L., & Sheafer, T. (2006). Functional Theory and Political Discourse: Televised Debates in Israel and the United States. Journalism & Mass Communication Quarterly, 83(2), 281-297.

Boydstun, A. E., Glazier, R. A., & Phillips, C. (2013). Agenda Control in the 2008 Presidential Debates. American Political Research, 41(5), 863-899.

Cho, J. (2009). Disentangling Media Effects from Debate Effects: The PresentialMode of Televised Debates and Viewer Decision Making. Journalism & Mass Communication Quarterly, 86(2), 383-400.

Cho, J., & Choy, P. S. (2011). From Podium to Living Room: Elite Debats as an Emotional Catalyst for Citizen Communicative Engagements. Communication Research, 38(6) :778-804.

Cmejrkova, S. (2011). Edited dialogues: redundancy replaced with relevance? Language Science(33), 280-294. Retrieved from http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S038800011000077X?via%3Dihub

Coleman, S. (2013). Debate on Television: The Spectacle of Deliberation. Television & New Media, 14(1), 20-30.

Craig, G. (2007). Moving through discourses: An assessment of the New Zealand 2005 election televised leaders’ debates. Media International Australia incorporating Culture and Policy(123), 18-33.

Drake , P., & Higgins, M. (2012). Light, Camer, Election: Celebrity, Performance and the 2010 UK General Election Leadership Debates. The British Journal of Politics and International Relations, 14, 375-391.

Garcia, E. G., Recalde, M., & Pinera-camacho, A. (2015). Reinventing the wheel A comparative overview of theconcept of dialogue. Public Relations Review(41), 744-753. Retrieved from http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0363811115000806?via%3Dihub

Goulding, C. (2002). Grounded Theoty, A Practical Guide for Management, Business and Market Researchers. New Delhi: Sage.

Jenssen, A. T. (2009). Does Public Broadcasting Make a Difference? Political Knowledge and Electoral Campaigns on Television. Scandinavian Political Studies, 32(3), 247-271.

Kent, M. L., & Taylor, M. (2002). Toward a dialogic theory of public relations. Public Relations Review(28), 21-37.

Kvale, S. (2006). Dominance Through Interviews and Dialogues. Qualitative Inquiry, 12(3), 480-500.

Luginbuhl, M. (2007). Conversational violence in political TV debates: Forms and Functions. Journal of Pragmatics, 39(8), 1371-1387. Retrieved from http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0378216607000598?via%3Dihub

Macdonald, M. (2007). Television debate, 'interactivity" and public opinion: the case of the BBC's "Asylum Day". Media, Culture & Society, 29(4), 679-689.

Maier, J., & Jansen, C. (2015). When do candidates attack in election campaigns? Exploring the determinants of negative candidat messages in German televised debates. Party Politics, 1-11.

Maurer, M. (2016). Nonverbal Influence During Televised Debates: Integrating CRM in Experimental Channel Studies. American Behavioral Scientist, 60(14), 1799-1815.

McKinney, M. S. (2005). Let the Peopole Speak: The Public's Agenda and Presidential Town Hall Debates. American Behavioral Scientist, 49(2), 198-212.

Nagel, F., Maurer, M., & Reinemann, C. (2012). Is There a Visual Dominance in Political Communication? How Verbal, Visual,and Vocal Communication Shape Viewers’ Impressions of Political Candidates. Journal of Communication, 62, 833-850.

Nuolijarvi, P., & Tiittula, L. (2011). Irony in Political Television Debates. Journal of Pragmatics, 43(2), 572-587. Retrieved from http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0378216610000329?via%3Dihub

Ornebring, H. (2003). Televising the Public Sphere : Forty Tears of Current Affairs Debate Programmes on Swedish Television. European Journal of Communication, 18(4), 501-527.

Theunissen, P., & Wan Noordin, W. N. (2012). Revisiting the concept “dialogue” in public relations. Public Relations Review(38), 5-13. Retrieved from http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S036381111100138X?via%3Dihub

Trilling, D. (2015). Two Different Debates? Investigating the Relationship Between a Political Debate on TV and Simultaneous Comments on Twitter. Social Science Computer Review, 33(3), 259-276.

Tsfati, Y. (2003). Debating the Debate: The Impact of Exposure to Debate News Coverage and Its Interaction With Exposure to the Actual Debate. Press/Politics, 8(3), 70-86.

van Rees, M. (2007). Discourse analysis and argumentation theory: The case of television talk. Journal of Pragmatics, 39, 1454-1463.

Wintersieck, A. L. (2017). Debating the Truth: The Impact of Fact-Checking During Electoral Debates. American Politics Research, 45(2), 304-331.