ابوالقاسمی، سمیه (1391)، طراحی چارچوبی برای چابک سازی فرآیند آموزش از راه دور، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه پیام نور، تهران.
احدیان، محمد (۱۳8۱)، طراحی و تولید برنامههای ویدئویی، تلویزیونی و فیلمهای آموزشی، تهران: شرکت بینالمللی نشر و تبلیغ بشری.
پستمن، نیل (1386)، زندگی در عیش، مردن در خوشی؛ ترجمه صادق طباطبائی، تهران: انتشارات مؤسسه اطلاعات.
تقوی، سیده فهیمه (1390)، آسیبشناسی میانبرنامههای پویانمایی آموزشی در تلویزیون ایران با بررسی موردی مجموعه طرح ترافیک، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده تولید رادیو و تلویزیون، دانشگاه صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، تهران.
حیدریان، مجتبی (1399)، بررسی تأثیر بازیوارسازی بر الگوهای آنلاین تعاملی دانشآموزان، پایان نامه کارشناسی ارشد، مؤسسه آموزش عالی علوم و فناوری سپاهان، اصفهان.
دادگران، محمد(1385)، مبانی ارتباطات جمعی، چاپ نهم، تهران، انتشارات مروارید.
دانش، احمدرضا (1398)،
بررسی الگوی کسب و کار تلویزیون اینترنتی در ایران (مطالعه موردی: سرویس آیو)، پایان نامه کارشناسی ارشد، تهران، دانشگاه سوره، دانشکده فرهنگ و ارتباطات.
سوهانی، کمیل (1393)، طراحی مدل بومی گونه تلویزیونی سرگرمآموزی برای صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، دانشگاه صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، دانشکده ارتباطات و رسانه.
سیف، علی اکبر (1387)، روانشناسی پرورشی (یادگیری و آموزش)، چاپ پنجم، تهران: انتشارات آگاه.
شاه محمدی، عبدالرضا و هاشمی پور، سعیده سادات (1394)، بررسی نقش برنامههای آموزشی و سریالهای شبکه 5 تلویزیون در آموزشهای مهارتهای شهروندی، مطالعات رسانهای، دانشگاه آزاد، تهران.
عیناللهی، معصومه (1394)، بررسی تأثیر بازاریابی رسانههای اجتماعی بر رفتار مصرفکننده آنلاین، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، دانشکده مدیریت.
فرح بخش، اعظم (1392)، طراحی و کاربرد عناصر تصویری در برنامههای تلویزیونی کودک با رویکرد آموزشی (مطالعه موردی برنامه رد پای آبی و خاله شادونه)، پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، تهران.
فرخی، افروز و لهراسبی، محمد (1401)، به کارگیری امکانات آموزشی، گامی جهت تسهیل فرآیند یادگیری، آموزش پژوهی، 8(29 )، 1-14:SID.
https://sid.ir/paper/955720/fa
فیوضات، یحیی (1389)، مبانی برنامهریزی آموزشی، چاپ بیست و سوم، تهران: انتشارات روان، ویرایش ارسباران.
قاسمی، حمید و همکاران (1400)، مرجع پژوهش، تهران: انتشارات اندیشه آریا.
کامرانی، محمدمهدی (1392)، طراحی الگوی تولید برنامه برای ارائه خدمات در تلویزیون اینترنتی، پایاننامه کارشناسی ارشد، تهران، دانشگاه صدا و سیما.
کرد نوقابی (1386)، آموزش مستقیم به همراه نظریهها، الگوها و راهبردهای آموزش، تهران: انتشارات کتاب دیدآور.
مظفری، افسانه و مهرگان، علی (1395)، بررسی نقش برنامههای تلویزیونی بر توسعه سلامت جامعه، مطالعات رسانه ای، دانشگاه آزاد تهران.
نصیری، اصغر (1400)، خلافت دیجیتال: راهبردی برای استمرار اندیشه داعش در دوران پساداعش، تهران: دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده علوم اقتصادی و سیاسی.
Dzinamarira and ed. (2022), The case to scale up edutainment as an effective public health communication intervention to combat the COVID-19 pandemic in Zimbabwe.
Foss, K. A. (2021), Remote learning isn’t new: Radio instruction in the 1937 polio epidemic.
GREENBERG, B.S., SALMON, C.T., PATEL, D., BECK, V. & COLE, G. (2004), Evolution of an E-E research agenda, In A.
QuinteroJohnson, Jessie Marguerite (2011), Audience Involvement Wite Entertainement-EducationPrograms: Explication Processes And Outcoms, University of Illinois at Urbana-Champaign.
Kaplan, A. M. & Haenlein, M. (2016), Higher education and the digital revolution: About MOOCs,
SPOCs, social media, and the Cookie Monster, Business Horizons, 59.